ประวัติวัดปากน้ำ และ พระครูวิมลศีลาจารย์(ช่วง อินฺทโชติ)
ในพระราชหัตถเลขาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อเสด็จประพาสมณฑลราชบุรี ในปีระกา ร.ศ. 128 (พ.ศ.2452) ทรงกล่าวถึงวัดปากน้ำ ดังความต่อไปนี้
"วัดอัมพวานี้คงจะได้คิดจะให้เป็นของคู่กันกับวัดสุวรรณดารารามจึงได้ทรงสร้างบางอย่างทุกๆ รัชกาลมา จะทิ้งให้สาบสูญเสียเห็นจะไม่ควร ข้อขัดข้องสำคัญนั้นคือ หาเจ้าอธิการไม่ได้ แต่ก่อนมาเป็นวัดพระราชาคณะอยู่เสมอ แต่ได้โทรมเข้าเลยโทรมไม่ฟื้น เพราะไม่มีใครยอมไปอยู่ การที่ไม่ยอมไปอยู่นั้นเห็นจะเป็นด้วยปราศจากลาภผล ไม่เหมือนวัดบ้านแหลมและวัดพวงมาลัย ซึ่งได้ผลประโยชน์ในทางขลังต่างๆ แต่ด้วยเหตุที่ไม่มีสมภารดีนึ้ จนราษฎรในคลองอัมพวาก็พากันเข้าไปทำบุญเสียวัดปากน้ำลึกเข้าไปข้างใน การที่จะแก้ไขไม่ให้ร้างไม่มีอย่างอื่น นอกจากหาสมภารที่ดีมาไว้"
วัดปากน้ำที่ทรงกล่าวถึงในพระราชหัตถเลขานี้ ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลแควอ้อม อ.อัมพวา จ.สมุทรสงคราม มีอดีตเจ้าอาวาสรูปหนึ่งที่ยังคงมีชื่อติดหูผู้คนทั่วไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มนักสะสมพระเครื่อง เนื่องจากเป็นเจ้าของเหรียญที่ระลึกงานทำบุญครบ 6 รอบของท่านเมื่อ พ.ศ. 2471
ซึ่งเจ้าอาวาสรูปดังกล่าว คือ พระครูวิมลศีลาจารย์ (ช่วง อินฺทโชติ)
อัติโนประวัติของท่าน กล่าวว่าท่านเกิดเมื่อวันอาทิตย์ เดือน 10 ปีมะโรง พ.ศ. 2399 ที่บ้านตำบลบางพรม อ.อัมพวา จ.สมุทรสงคราม เป็นบุตรของนายรอด และนางแจ่ม อาชีพทำสวน
เมื่ออายุได้ 9 ปี บิดาได้นำไปฝากเป็นศิษย์เรียนหนังสือไทยและขอมกับหลวงพ่อกลัด วัดบางพรม ร่ำเรียนจนเขียนอ่านได้ดีแล้วจึงออกมาช่วยบิดามารดาทำสวน จนมีอายุครบบวช จึงได้อุปสมบทที่วัดบางพรม โดยมีพระอธิการเพ็ง วัดบางแคใหญ่ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการกลัด วัดบางพรมและพระอธิการขาว วัดปากน้ำ เป็นพระอนุสาวนาจานย์ มีฉายานามว่า "อินฺทโชติ"
กล่าวสำหรับพระอธิการเพ็ง เป็นพระอุปัชฌาย์ของพระครูทักษิณคณิศร(สาย) วัดอินทาราม(วัดใต้)ตลาดพลู กทม. เช่นกัน ในสมัยที่ท่านอุปสมบทที่วัดราษฎร์บูรณะ(หัวหาด) อ.อัมพวา จ.สมุทรสงคราม พระอธิการเพ็งได้รับการยกย่องว่าเป็นอาจารย์ทางวิปัสสนากรรมฐานชื่อดังของจังหวัดสมุทรสงคราม
เมื่อพระครูวิมลศีลาจารย์ ได้อุปสมบทแล้ว ได้มาจำพรรรษาที่วัดปากน้ำ ศึกษาเล่าเรียนทั้งมูลกัจจายน์ บุพสิกขาวรรณา พระธรรมบท มงคลทีปนี บาลีไวยากรณื ทั้งยังมีความอุตสาหะท่องบทสวดมนต์จนจบพระปาฏิโมกข์ ทั้งยังได้ชื่อว่าจารหนังสือขอมได้สวยงาม ทั้งเทศน์ทำนองไพเราะ มีความรู้ทางช่างเป็นอย่างดียิ่ง
นอกจากนี้ ยังได้ศึกษาร่ำเรียนคาถาอาคมจากพระอธิการเพ็ง พระอุปัชฌาย์ ในด้านรุกขมูล อันเป็นที่นิยมในสมัยนี้น พระครูวิมลศีลาจารย์(ช่วง อินฺทโชติ) ก็เคยเข้าร่วมในการธุดงควัตรของหลวงพ่อหรุ่น วัดช้างเผือก อ.อัมพวา อันเป็นพระอาจารยธุดงค์ชื่อดังในยุคนั้น ธุดงค์ไปจนถึงนครวัด ประเทศกัมพูชา ทางด้านพม่าก็ร่วมธุดงค์ไปนมัสการ พระเจดีย์ชเวดากอง ทางด้านประเทศลาว ก็ธุดงค์ไปถึงหลวงพระบาง
เมื่อกลับจากธุดงค์แล้วนั้น ได้รับหน้าที่เป็นครูสอนพระปริยัติธรรมแก่พระภิกษุสามเณร นอกจากนั้นยังได้สร้างโรงเรียนสำหรับเป็นที่ ศึกษาของลูกหลานชาวบ้าน เมื่อครั้งที่ท่านได้รับสมณศักดิ์เป็นที่ "พระครูวิมลศีลาจารย์" โรงเรียนที่ตั้งขึ้นมีชื่อว่า "โรงเรียนวิมลอุปการ" ซึ่งโรงเรียนเดิม คือ โรงเรียน อมราบำรุงรักษ์ ก่อตั้งโดยพระอมรโมลีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2435
ในด้านโรงเรียนปริยัติธรรม ท่านได้จัดหาครูจากวัดระฆังโฆสิตารามไปสอน ซึ่งระหว่างตัวท่านเองและสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์(ม.ร.ว.เจริญ อิศรางกูร ณ อยุธยา)เป็นสหธรรมิก
ส่วนในการเรียนกรรมฐานวิปัสนาธุระ ท่านจะเป็นผู้สอนด้วยตนเอง
วัดปากน้ำในตอนที่หลวงพ่อช่วง อุปสมบทเป็นพระภิกษุใหม่ๆ มีพระอธิการขาวเป็นเจ้าอาวาส ครั้นเมื่อพระอธิการขาวมรณภาพ พระอาจารย์เทศ เป็นเจ้าอาวาสวัดสืบต่อ ตามด้วยพระอาจาย์เกตุ และจากนั้นพระครูวิมลศีลาจารย์ จึงได้เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมา
ครั้นมาถึงยุคของหลวงพ่อพ่อช่วงนั้น ท่านได้พัฒนาวัดให้เจริญก้าวหน้าทั้งในด้านถาวรวัตถุ และการเรียนการศึกษาของพระภิกษุสามเณร จนได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ "พระครูวิมลศีลาจารย์"เจ้าคณะอำเภออัมพวา เมื่อปี่ พ.ศ. 2458 และยังได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระอุปัชฌาย์
เมื่อเข้าสู่วัยชรา ในฐานะที่ท่านเป็นเจ้าคณะอำเภอ อัมพวา ท่านได้ขอให้หลวงพ่อคง วัดบางกะพ้อม ดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะอำเภอ และเป็นอุปัชฌาย์ช่วยแบ่งเบาภาระของท่าน จนเมื่อพระครูวิมลศีลาจารย์(ช่วง อินฺทโชติ) มรณภาพลง ทางการจึงได้แต่งตั้งให้หลวงพ่อคง เป็นเจ้าคณะอำเภอสืบไป แต่ท่านไม่ยอมรับ จึงต้องย้ายพระครูสุทธิสาร (ใจ) วัดเสด็จ เจ้าคณะอำเภอบางคนที มาเป็นเจ้าคณะอำเภออัมพวาแทน
ในปี พ.ศ. 2478 พระครูวิมลศีลาจารย์(ช่วง อินฺทโชติ) ได้มรณะภาพลงด้วยโรคชรา มีอายุได้ 79 ปี พรรษาที่ 59
เหรียญที่ระลึกทำบุญอายุครบ 6 รอบ 72 ปี ที่บรรดาลูกศิษย์ได้จัดสร้างถวายให้กับท่าน เป็นเหรียญพระเครื่องที่สร้างโดยกรรมวิธีการปั๊ม มีรูปทรงของเหรียญแบบหยดน้ำ หรือแบบพัดยศมีหูเหรียญในตัว
ด้านหน้า มีขอบรอบนอกเป็นลายกนก และทำเส้นขอบรูปทรงเดียวกับเหรียญอีกชั้นหนึ่ง ภายในเป็นรูปเหมือนหลวงพ่อช่วง ครึ่งองค์ ห่มจีวรลดไหล่ โดยรอบรูปเหมือนนั้นเป็นอักษรระบุถึงที่มาของการสร้างเหรียญพระเครื่องนี้ขึ้นมาว่า "พระครูวิมล ศีลาจารย์ วัดปากน้ำ ที่รฤกในงานทำบุญอายุครบ ๖ รอบปี พ.ศ. ๗๑ "
ด้านหลัง พื้นเหรียญเรียบ มีรอบเนื้อล้นของเนื้อโลหะตรงขอบเหรียญตรงกลางเป็นรูปองค์พระภควัมบดี หรือ พระปิดตา และโดยรอบพระปิดตาเป็นอักขระขอม ซึ่งเป็นคาถามหาอุด อ่านได้ว่า "อุด อัด อัด พัด อะ ละ นัง ล้อม ภควัม " เหรียญปั้มรูปเหมือนนี้สร้างขึ้นประมาณ 2,000 เหรียญ
ก่อนหน้านั้นยังได้สร้างเหรียญหล่อพระพุทธรูป "หลวงพ่อวัดบ้านแหลม " ขึ้นมาด้วยพิมพ์หูตรงซึ่งปีเดียวกันนี้มีการสร้างหูหลังซึ่งฝีมือชางแกะบล๊อคเป็นคนละช่างกัน หลวงพ่อช่วงท่านเป็นเกจิยุคก่อนยุคเดียวกับหลวงพ่อแจ้งวัดประดู่และหลวงปู่ใจวัดเสด็จ(https://www.thaprachan.com/thumb/XD17011794A-2843.jpg) (https://www.thaprachan.com/thumb/XD17011794B-8846.jpg) (https://www.thaprachan.com/thumb/XD17011794C-2356.jpg)
สนใจครับ